Όταν έξω αρχίζει να μυρίζει καλοκαίρι, αποκτάς νέα διάθεση στο θέμα "αναζήτηση εργασίας". Τα βλέπεις όλα πιο χαλαρά και σίγουρα πιο όμορφα..Έτσι κ γω αποφάσισα να απαντήσω σε μια αγγελία που συνήθως θα απέρριπτα, "Ζητείται κοπέλα για γραμματειακή υποστήριξη σε διαφημιστική". Τώρα θα μου πεις (κ δικαίως) "γιατί κιουρία θα την απέρριπτες?" και απαντώ..9 στις 10 σχετικές αγγελίες, δεν ψάχνουν άτομο για γραμματεία αλλά για πωλήσεις!! Οπότε ναι! Δεν έχω την πολυτέλεια να γυρνάω γύρω-γύρω στην πόλη, κάνοντας έξοδα που που δεν μου τα καλύπτει η εταιρία (εισιτήρια-καύσιμα-τηλέφωνα) και για να πληρωθώ θα πρέπει να κάνω μια πώληση από την οποία θα πάρω ένα ποσοστό της! Δουλειά θέλω λέμε!! Όχι χόμπι!!
Όπως και να 'χει εγώ πήρα τηλέφωνο. Το σήκωσε μια πολύ ευγενική κυρία και με ρώτησε αν έχω σχετική προϋπηρεσία. Στη συνέχεια με ρώτησε την ηλικία μου και το όνομά μου και με ενημέρωσε ότι θα με καλέσουν από την εταιρία να μου κλείσουν ραντεβού, διαβεβαιώνοντάς με ότι πρόκειται πράγματι για θέση γραμματείας. Την επόμενη μέρα και ώρα 9 και 5 το πρωί (στον ύπνο τους με έβλεπαν), με κάλεσαν από την εταιρία και μου ζήτησαν να είμαι εκεί σε 2 ώρες!! Ο φυσιολογικός κόσμος όταν θέλει να κλείσει ραντεβού καλεί αρκετά νωρίτερα για να κανονίσει ο άλλος το πρόγραμμά του!! Της εξήγησα ότι δεν μένω εντός της πόλης και έτσι τελευταία στιγμή που με κάλεσαν θα μπορούσα να πάω είτε το απόγευμα, είτε την επόμενη μέρα. Η τύπισσα ξίνισε που δεν ήμουν με το ένα πόδι ΗΔΗ στο γραφείο τους και μου είπε ότι θα με ξανακαλέσει το απόγευμα να μου πει αν μπορώ να πάω την επόμενη μέρα. Πράγματι λοιπόν με κάλεσε και κανονίσαμε να πάω από κει στις 12. Στο σημείο αυτό έκανα μια ερώτηση που καθώς φάνηκε αργότερα ήταν απαράδεκτη. Ρώτησα η γυναίκα που είναι η εταιρία! Η ήδη ξινισμένη από το πρωί μαζί μου τύπισσα, ξίνισε ακόμη περισσότερο και μου είπε να καλέσω την επόμενη μέρα κατά τις 10, να επιβεβαιώσω ότι θα πάω (!!!) και ΤΟΤΕ θα μου έλεγε το που!!! Τι να πρωτοσχολιάσω??!! Το ότι ΕΓΩ έπρεπε να επιβεβαιώσω το ραντεβού μου ή ότι κρατούσαν μυστική τη διεύθυνση??? Τόσα χρόνια που εργάζομαι, πρώτη φορά άκουσα κάτι τέτοιο. Συνήθως εκείνοι που σε περιμένουν καλούν για να δουν ότι θα πας όντως, ΟΧΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ!!!! Μη θέλοντας να τσακωθώ από το τηλέφωνο, μούγκρισα ένα οκ και το 'κλεισα.
Στις 10 το πρωί καλώ για την επιβεβαίωση. Μου είπε ένα οκ σας περιμένουμε στην τάδε διεύθυνση και μου ζήτησε μια φωτογραφία μου. Που να την βρω αγάπη μου τη φωτογραφία τέτοια ώρα??? Να σου κρατάω μία με μαγιώ από τις διακοπές μου στα Μάταλα?? Φυσικά δεν της απάντησα έτσι, αν και της έβγαινε, αλλά της είπα ότι δεν έχω κάποια διαθέσιμη και αν θέλει να της δώσω το βιογραφικό μου που έχει πάνω. Αλλά εκείνη είχε απάντηση και σε αυτό το ζήτημα!! Μου ζήτησε ΠΟΛΥ φυσιολογικά, να κρατάω μαζί μου την ταυτότητά μου ή το δίπλωμα οδήγησης για να το βγάλει φωτοτυπία και να χρησιμοποιήσει αυτή τη φωτογραφία!! Κόντεψα να πάθω εγκεφαλικό και ακόμη δεν είχα πάει από κει. Θα έδινα δηλαδή σε άγνωστους φωτοτυπία της ταυτότητάς μου, του βασικότερου προσωπικού, δημοσίου εγγράφου! Με τα πολλά κλείσαμε το τηλέφωνο και έφτασα συνάμενη κουνάμενη στα περιβόητα γραφεία τους!
Χτυπάω η καλή σας το κουδούνι και περιμένω..Ακούω να ξεκλειδώνουν την πόρτα και αναρωτιέμαι αν τώρα ανοίγουν. Όχι αγαπητέ αναγνώστη!!! Όταν άνοιξε η πόρτα είδα 6-7 κοπελίτσες να περιμένουν γύρω από ένα τραπέζι και μέχρι να τις καλοδώ..ΤΣΟΥΠ! κλείνει η πόρτα και κλειδώνει!!!!! Κόκκαλο εγώ! Ευτυχώς που είχε σήμα και έστειλα σε μια φίλη που έμενε κοντά ότι αν δεν εμφανιστώ σε 2 ώρες να έρθει με τανκ και να το κάνει νέο Πολυτεχνείο!! Τέσπα, η κοπέλα που μου άνοιξε με έβαλε να καθίσω με τις υπόλοιπες, μου έδωσε να συμπληρώσω ένα δικό τους βιογραφικό με ερωτήσεις τύπου πόσα λεφτά θέλετε και αν είστε διατεθειμένη να κάνετε κωλοτούμπες στον αέρα προκειμένου να τα αποκτήσετε και με ενημέρωσε ότι μόλις θα τελείωνα να κατέβω κάτω..Εκεί λέω θα 'ναι το καζάνι, που αφού πάρω μια βράση θα με δοκιμάσουν να δουν αν τους κάνω!!!
Κατεβαίνω λοιπόν, και μια μεγαλούτσικη κυριούλα μου δίνει με ύφος ένα χαρτί και μου λέει να περάσω στον θάλαμο για να το δαχτυλογραφίσω και αφού το κάνω να της δώσω τη φωτογραφία μου και να περάσω επάνω να περιμένω να μιλήσω με τον Διευθυντή. Ξέρω, ξέρω..αναρωτιέσαι τι είναι αυτός ο θάλαμος!! Εκεί κάτω οι τύποι είχαν στήσει μια 10ρια τηλεφωνικούς θαλάμους-κλουβιά στα οποία είχαν τα απολύτως απαραίτητα για τον εργαζόμενο..υπολογιστή, γραφείο, καρέκλα, ράφια και ένα ροζ καθρεφτάκι. Γιατί παραξενεύεσαι??? Δεν είναι φυσιολογικό, η γυναίκα που μόλις και με τα βίας χωράει εκεί μέσα, να έχει το καθρεφτάκι της?? Να κλείνει μια πώληση (στα 'λεγα!) και να λέει "Φτου σου κοπελάρα μου τον κλείσαμε κ αυτόν!!". Ξεπερνώντας όλα αυτά που έβλεπα και από τη μια ήθελα να βάλω τα γέλια και από την άλλη τις τσιρίδες, δαχτυλογράφισα το κείμενο, σημείωσε η κυριούλα το χρόνο που έκανα, κοίταξε για τυχόν λάθη στην αντιγραφή και αφού στράβωσε τη φάτσα της που της έδωσα τη φωτογραφία μου από το βιογραφικό μου, με παρακάλεσε να περιμένω τον κύριο Διευθυντή, επάνω, στην αίθουσα αναμονής. Καλά το κατάλαβες..ήταν ο μόνος άντρας εκεί μέσα!!!
Καθώς περίμενα και σκεφτόμουν ότι μια ακόμη μέρα πήγε τσάμπα, άρχισα να προσέχω τον χώρο. Κάμερες παντού, οι εργαζόμενες ήταν όλες τηλε-πωλήτριες με ασορτί ντύσιμο, δηλαδή μαύρο παντελόνι, άσπρο πουκάμισο, ροζ φουλάρι με το λογότυπο της εταιρίας,αντίστοιχη ροζ ζώνη, τακούνι που φτάνει στο Θεό και φυσικά βάψιμο μπουζουξούς σε επαρχιακή οδό. Κάπου εδώ καταλαβαίνεις που κολλάει και το καθρεφτάκι!! Κάθε φορά που κάποια κοπέλα τελείωνε τη συνέντευξη και έπρεπε να φύγει, ερχόταν η κλειδοκράτορας υπάλληλος, ξεκλείδωνε και έφευγε. Ακόμη, όποια από τις κοπέλες ήθελε να καπνίσει, να πάει τουαλέτα, να φάει ή να μιλήσει στο κινητό της που ήταν κλειδωμένο σε ένα συρτάρι, έπρεπε να ανέβει στην υποδοχή που καθόμασταν εμείς και να πατήσει ένα κουμπί σε ένα μηχάνημα που λεγόταν finger control. Τα πράγματα δεν είναι τόοοοσο απλά..πήγαινε η κοπέλα, πατούσε το κουμπί, άκουγε την ατάκα "Press again", ξαναπατούσε και έφευγε για να πάει να κάνει ότι ήθελε. Κατά την επιστροφή της στη θέση εργασίας της (σ.σ. θάλαμος-κλουβί), έπρεπε να επαναλάβει την ίδια διαδικασία. Σε περίπτωση που την έπιανε κόψιμο, πιθανολογώ ότι θα της αφαιρούσαν 50 ευρώ από τον μισθό της επειδή δεν τήρησε το εργασιακό πρωτόκολλο!!! Έκατσα εκεί περιμένοντας τον Διευθυντή περίπου ένα 2ωρο..πρέπει να άκουσα την ατάκα αυτή πάνω από 30 φορές!!! Αφού μετά πήγα να πάρω τηλέφωνο και νόμιζα θα αρχίσουν τα πλήκτρα του κινητού μου να φωνάζουν έξαλλα "Press again,Press again"!!!
Πριν προλάβω να κάνω κράτηση για τρόφιμος στο Δαφνί, μπήκα μαζί με άλλες 3 κοπέλες για συνέντευξη. Ο κύριος Διευθυντής εν ονόματι Εσύ-με έχεις ανάγκη-βόδι, ήταν ένας τύπος απ'αυτούς που όλοι σιχαίνονται. Πομπώδης, είρων και είχε το μάτι του Big Brother στη γνωστή διαφήμιση. Τσάμπα είχε τόσες κάμερες?? Αφού μας ζάλισε με βλακείες του τύπου εδώ είμαστε σοβαρή εταιρία, έχουμε κανόνες που πρέπει να ακολουθούν όλοι ("Press again"!!) και άλλα χαζά, μας άρχισε τις προσωπικές ερωτήσεις. Οι γονείς μας τι δουλειά κάνουν (τι τον νοιάζει??), αν βάζουμε στόχους και πόσους μαζί και για το τέλος μας έκανε την καίρια ερώτηση..Τι ζώδιο είμαστε!! Εκεί γέλασα! Δεν άντεξα η δόλια!! Πήρε ύφος και μου είπε ότι ο λόγος της ερώτησης ήταν για να ελαφρύνει το κλίμα της συνέντευξης. ΡΕ ΦΙΛΕ..είμαι εδώ μέσα τόση ώρα και δεν έχω δει τίποτα που να με κάνει να σε πάρω στα σοβαρά και να θεωρήσω το κλίμα βαρύ..ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ?? Με τα πολλά, μας λέει ότι θα δίνει τον αστρονομικό βασικό μισθό (495 ευρώ ρε άσχετε!! αν είσαι πάνω από 25, γιατί για τους κάτω..είναι μείον 50 ευρώ) και φυσικά αν δουλέψεις πέραν του 8ωρου θα παίρνεις υπερωρίες! Ώρα να γίνω πλούσια σκέφτηκα! Κλείνοντας, μας ενημέρωσε ότι πράγματι έχουν θέση για γραμματέα αλλά αν κάποια από μας ήθελε καλύτερα να ασχοληθεί με τον χώρο των πωλήσεων, είχε και εκεί άνοιγμα!! ΣΩΩΩΠΑΑΑΑΑ!!! Αφού ρώτησε την κάθε μια μας για ποιον τομέα ενδιαφέρεται, άρχισε να ρωτάει αν θέλουμε να δουλέψουμε ατομικά ή ομαδικά. Ομαδική γραμματειακή υποστήριξη πρώτη φορά άκουσα. Έτσι κι αλλιώς τα 'χα παρμένα μαζί τους από πριν πάω, οπότε όταν έφτασε η σειρά μου του απάντησα ότι με την υπάρχουσα γραμματεία που έχει, ΕΓΩ ΔΕΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΑΙ. Έτσι, ορθά-κοφτά!!!
Του γύρισαν τα μάτια για το πως εγώ, το ταπεινό χαμομηλάκι (που νόμιζε ότι είχε μπροστά του) τόλμησα να προσβάλλω τα άξια μέλη της εταιρίας του και μου ζήτησε να του δώσω εξηγήσεις. Του είπα την ίστορία μου μέχρι να φτάσω να κάθομαι μπροστά του και φυσικά άκουσα αηδίες υπεράσπισης που ΒΑΡΙΕΜΑΙ να γράψω!!
Εννοείται πως στο 15νθήμερο που μας είπε ότι θα μας απαντήσει, εγώ δεν δέχτηκα σχετική κλήση!!! Άσε που και να 'παιρναν, ούτε που θα το σήκωνα!! Με το που ξεκλείδωσε η πόρτα και είδα τον ήλιο, το μόνο που σκέφτηκα ήταν πόσο γρήγορα προλαβαίνω να απομακρυνθώ από κει!! Ελευθερία παίδες, αξία ανεκτίμητη!!
Μέχρι την επόμενη βουτιά στις ηλίθιες συνθήκες που επικρατούν εκεί έξω, σας φιλώ με τα υπέροχα μουστάκια μου!!
Όπως και να 'χει εγώ πήρα τηλέφωνο. Το σήκωσε μια πολύ ευγενική κυρία και με ρώτησε αν έχω σχετική προϋπηρεσία. Στη συνέχεια με ρώτησε την ηλικία μου και το όνομά μου και με ενημέρωσε ότι θα με καλέσουν από την εταιρία να μου κλείσουν ραντεβού, διαβεβαιώνοντάς με ότι πρόκειται πράγματι για θέση γραμματείας. Την επόμενη μέρα και ώρα 9 και 5 το πρωί (στον ύπνο τους με έβλεπαν), με κάλεσαν από την εταιρία και μου ζήτησαν να είμαι εκεί σε 2 ώρες!! Ο φυσιολογικός κόσμος όταν θέλει να κλείσει ραντεβού καλεί αρκετά νωρίτερα για να κανονίσει ο άλλος το πρόγραμμά του!! Της εξήγησα ότι δεν μένω εντός της πόλης και έτσι τελευταία στιγμή που με κάλεσαν θα μπορούσα να πάω είτε το απόγευμα, είτε την επόμενη μέρα. Η τύπισσα ξίνισε που δεν ήμουν με το ένα πόδι ΗΔΗ στο γραφείο τους και μου είπε ότι θα με ξανακαλέσει το απόγευμα να μου πει αν μπορώ να πάω την επόμενη μέρα. Πράγματι λοιπόν με κάλεσε και κανονίσαμε να πάω από κει στις 12. Στο σημείο αυτό έκανα μια ερώτηση που καθώς φάνηκε αργότερα ήταν απαράδεκτη. Ρώτησα η γυναίκα που είναι η εταιρία! Η ήδη ξινισμένη από το πρωί μαζί μου τύπισσα, ξίνισε ακόμη περισσότερο και μου είπε να καλέσω την επόμενη μέρα κατά τις 10, να επιβεβαιώσω ότι θα πάω (!!!) και ΤΟΤΕ θα μου έλεγε το που!!! Τι να πρωτοσχολιάσω??!! Το ότι ΕΓΩ έπρεπε να επιβεβαιώσω το ραντεβού μου ή ότι κρατούσαν μυστική τη διεύθυνση??? Τόσα χρόνια που εργάζομαι, πρώτη φορά άκουσα κάτι τέτοιο. Συνήθως εκείνοι που σε περιμένουν καλούν για να δουν ότι θα πας όντως, ΟΧΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ!!!! Μη θέλοντας να τσακωθώ από το τηλέφωνο, μούγκρισα ένα οκ και το 'κλεισα.
Στις 10 το πρωί καλώ για την επιβεβαίωση. Μου είπε ένα οκ σας περιμένουμε στην τάδε διεύθυνση και μου ζήτησε μια φωτογραφία μου. Που να την βρω αγάπη μου τη φωτογραφία τέτοια ώρα??? Να σου κρατάω μία με μαγιώ από τις διακοπές μου στα Μάταλα?? Φυσικά δεν της απάντησα έτσι, αν και της έβγαινε, αλλά της είπα ότι δεν έχω κάποια διαθέσιμη και αν θέλει να της δώσω το βιογραφικό μου που έχει πάνω. Αλλά εκείνη είχε απάντηση και σε αυτό το ζήτημα!! Μου ζήτησε ΠΟΛΥ φυσιολογικά, να κρατάω μαζί μου την ταυτότητά μου ή το δίπλωμα οδήγησης για να το βγάλει φωτοτυπία και να χρησιμοποιήσει αυτή τη φωτογραφία!! Κόντεψα να πάθω εγκεφαλικό και ακόμη δεν είχα πάει από κει. Θα έδινα δηλαδή σε άγνωστους φωτοτυπία της ταυτότητάς μου, του βασικότερου προσωπικού, δημοσίου εγγράφου! Με τα πολλά κλείσαμε το τηλέφωνο και έφτασα συνάμενη κουνάμενη στα περιβόητα γραφεία τους!
Χτυπάω η καλή σας το κουδούνι και περιμένω..Ακούω να ξεκλειδώνουν την πόρτα και αναρωτιέμαι αν τώρα ανοίγουν. Όχι αγαπητέ αναγνώστη!!! Όταν άνοιξε η πόρτα είδα 6-7 κοπελίτσες να περιμένουν γύρω από ένα τραπέζι και μέχρι να τις καλοδώ..ΤΣΟΥΠ! κλείνει η πόρτα και κλειδώνει!!!!! Κόκκαλο εγώ! Ευτυχώς που είχε σήμα και έστειλα σε μια φίλη που έμενε κοντά ότι αν δεν εμφανιστώ σε 2 ώρες να έρθει με τανκ και να το κάνει νέο Πολυτεχνείο!! Τέσπα, η κοπέλα που μου άνοιξε με έβαλε να καθίσω με τις υπόλοιπες, μου έδωσε να συμπληρώσω ένα δικό τους βιογραφικό με ερωτήσεις τύπου πόσα λεφτά θέλετε και αν είστε διατεθειμένη να κάνετε κωλοτούμπες στον αέρα προκειμένου να τα αποκτήσετε και με ενημέρωσε ότι μόλις θα τελείωνα να κατέβω κάτω..Εκεί λέω θα 'ναι το καζάνι, που αφού πάρω μια βράση θα με δοκιμάσουν να δουν αν τους κάνω!!!
Κατεβαίνω λοιπόν, και μια μεγαλούτσικη κυριούλα μου δίνει με ύφος ένα χαρτί και μου λέει να περάσω στον θάλαμο για να το δαχτυλογραφίσω και αφού το κάνω να της δώσω τη φωτογραφία μου και να περάσω επάνω να περιμένω να μιλήσω με τον Διευθυντή. Ξέρω, ξέρω..αναρωτιέσαι τι είναι αυτός ο θάλαμος!! Εκεί κάτω οι τύποι είχαν στήσει μια 10ρια τηλεφωνικούς θαλάμους-κλουβιά στα οποία είχαν τα απολύτως απαραίτητα για τον εργαζόμενο..υπολογιστή, γραφείο, καρέκλα, ράφια και ένα ροζ καθρεφτάκι. Γιατί παραξενεύεσαι??? Δεν είναι φυσιολογικό, η γυναίκα που μόλις και με τα βίας χωράει εκεί μέσα, να έχει το καθρεφτάκι της?? Να κλείνει μια πώληση (στα 'λεγα!) και να λέει "Φτου σου κοπελάρα μου τον κλείσαμε κ αυτόν!!". Ξεπερνώντας όλα αυτά που έβλεπα και από τη μια ήθελα να βάλω τα γέλια και από την άλλη τις τσιρίδες, δαχτυλογράφισα το κείμενο, σημείωσε η κυριούλα το χρόνο που έκανα, κοίταξε για τυχόν λάθη στην αντιγραφή και αφού στράβωσε τη φάτσα της που της έδωσα τη φωτογραφία μου από το βιογραφικό μου, με παρακάλεσε να περιμένω τον κύριο Διευθυντή, επάνω, στην αίθουσα αναμονής. Καλά το κατάλαβες..ήταν ο μόνος άντρας εκεί μέσα!!!
Καθώς περίμενα και σκεφτόμουν ότι μια ακόμη μέρα πήγε τσάμπα, άρχισα να προσέχω τον χώρο. Κάμερες παντού, οι εργαζόμενες ήταν όλες τηλε-πωλήτριες με ασορτί ντύσιμο, δηλαδή μαύρο παντελόνι, άσπρο πουκάμισο, ροζ φουλάρι με το λογότυπο της εταιρίας,αντίστοιχη ροζ ζώνη, τακούνι που φτάνει στο Θεό και φυσικά βάψιμο μπουζουξούς σε επαρχιακή οδό. Κάπου εδώ καταλαβαίνεις που κολλάει και το καθρεφτάκι!! Κάθε φορά που κάποια κοπέλα τελείωνε τη συνέντευξη και έπρεπε να φύγει, ερχόταν η κλειδοκράτορας υπάλληλος, ξεκλείδωνε και έφευγε. Ακόμη, όποια από τις κοπέλες ήθελε να καπνίσει, να πάει τουαλέτα, να φάει ή να μιλήσει στο κινητό της που ήταν κλειδωμένο σε ένα συρτάρι, έπρεπε να ανέβει στην υποδοχή που καθόμασταν εμείς και να πατήσει ένα κουμπί σε ένα μηχάνημα που λεγόταν finger control. Τα πράγματα δεν είναι τόοοοσο απλά..πήγαινε η κοπέλα, πατούσε το κουμπί, άκουγε την ατάκα "Press again", ξαναπατούσε και έφευγε για να πάει να κάνει ότι ήθελε. Κατά την επιστροφή της στη θέση εργασίας της (σ.σ. θάλαμος-κλουβί), έπρεπε να επαναλάβει την ίδια διαδικασία. Σε περίπτωση που την έπιανε κόψιμο, πιθανολογώ ότι θα της αφαιρούσαν 50 ευρώ από τον μισθό της επειδή δεν τήρησε το εργασιακό πρωτόκολλο!!! Έκατσα εκεί περιμένοντας τον Διευθυντή περίπου ένα 2ωρο..πρέπει να άκουσα την ατάκα αυτή πάνω από 30 φορές!!! Αφού μετά πήγα να πάρω τηλέφωνο και νόμιζα θα αρχίσουν τα πλήκτρα του κινητού μου να φωνάζουν έξαλλα "Press again,Press again"!!!
Πριν προλάβω να κάνω κράτηση για τρόφιμος στο Δαφνί, μπήκα μαζί με άλλες 3 κοπέλες για συνέντευξη. Ο κύριος Διευθυντής εν ονόματι Εσύ-με έχεις ανάγκη-βόδι, ήταν ένας τύπος απ'αυτούς που όλοι σιχαίνονται. Πομπώδης, είρων και είχε το μάτι του Big Brother στη γνωστή διαφήμιση. Τσάμπα είχε τόσες κάμερες?? Αφού μας ζάλισε με βλακείες του τύπου εδώ είμαστε σοβαρή εταιρία, έχουμε κανόνες που πρέπει να ακολουθούν όλοι ("Press again"!!) και άλλα χαζά, μας άρχισε τις προσωπικές ερωτήσεις. Οι γονείς μας τι δουλειά κάνουν (τι τον νοιάζει??), αν βάζουμε στόχους και πόσους μαζί και για το τέλος μας έκανε την καίρια ερώτηση..Τι ζώδιο είμαστε!! Εκεί γέλασα! Δεν άντεξα η δόλια!! Πήρε ύφος και μου είπε ότι ο λόγος της ερώτησης ήταν για να ελαφρύνει το κλίμα της συνέντευξης. ΡΕ ΦΙΛΕ..είμαι εδώ μέσα τόση ώρα και δεν έχω δει τίποτα που να με κάνει να σε πάρω στα σοβαρά και να θεωρήσω το κλίμα βαρύ..ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ?? Με τα πολλά, μας λέει ότι θα δίνει τον αστρονομικό βασικό μισθό (495 ευρώ ρε άσχετε!! αν είσαι πάνω από 25, γιατί για τους κάτω..είναι μείον 50 ευρώ) και φυσικά αν δουλέψεις πέραν του 8ωρου θα παίρνεις υπερωρίες! Ώρα να γίνω πλούσια σκέφτηκα! Κλείνοντας, μας ενημέρωσε ότι πράγματι έχουν θέση για γραμματέα αλλά αν κάποια από μας ήθελε καλύτερα να ασχοληθεί με τον χώρο των πωλήσεων, είχε και εκεί άνοιγμα!! ΣΩΩΩΠΑΑΑΑΑ!!! Αφού ρώτησε την κάθε μια μας για ποιον τομέα ενδιαφέρεται, άρχισε να ρωτάει αν θέλουμε να δουλέψουμε ατομικά ή ομαδικά. Ομαδική γραμματειακή υποστήριξη πρώτη φορά άκουσα. Έτσι κι αλλιώς τα 'χα παρμένα μαζί τους από πριν πάω, οπότε όταν έφτασε η σειρά μου του απάντησα ότι με την υπάρχουσα γραμματεία που έχει, ΕΓΩ ΔΕΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΑΙ. Έτσι, ορθά-κοφτά!!!
Του γύρισαν τα μάτια για το πως εγώ, το ταπεινό χαμομηλάκι (που νόμιζε ότι είχε μπροστά του) τόλμησα να προσβάλλω τα άξια μέλη της εταιρίας του και μου ζήτησε να του δώσω εξηγήσεις. Του είπα την ίστορία μου μέχρι να φτάσω να κάθομαι μπροστά του και φυσικά άκουσα αηδίες υπεράσπισης που ΒΑΡΙΕΜΑΙ να γράψω!!
Εννοείται πως στο 15νθήμερο που μας είπε ότι θα μας απαντήσει, εγώ δεν δέχτηκα σχετική κλήση!!! Άσε που και να 'παιρναν, ούτε που θα το σήκωνα!! Με το που ξεκλείδωσε η πόρτα και είδα τον ήλιο, το μόνο που σκέφτηκα ήταν πόσο γρήγορα προλαβαίνω να απομακρυνθώ από κει!! Ελευθερία παίδες, αξία ανεκτίμητη!!
Μέχρι την επόμενη βουτιά στις ηλίθιες συνθήκες που επικρατούν εκεί έξω, σας φιλώ με τα υπέροχα μουστάκια μου!!
Aυτό ήταν γαμάτο!!! Όποτε το διαβάζω, λιώνω... :D
ΑπάντησηΔιαγραφή