Για σένα μόνο..

Το μπλογκ αυτό το ξεκίνησα για να ικανοποιώ μια πολύ συγκεκριμένη επικοινωνιακή ανάγκη μου. Για να μπορώ να εξωτερικεύσω όλα όσα με ενοχλούν, μου αρέσουν ή με κάνουν έξαλλη. Έχω καιρό να γράψω, το ξέρω. Οι λόγοι πολλοί. Όμως μέρες τώρα έχει παρουσιαστεί κι άλλη ανάγκη. Να γράψω όλα εκείνα που θέλω να ΣΟΥ πω, όλα όσα θέλω να ξέρεις, όλα όσα δεν λέμε.Αυτό είναι και το θέμα μου. ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ..όχι τουλάχιστον ειλικρινά.

Όταν σε πρωτογνώρισα μέσα σε κείνο το "ανοιξιάτικο παρασιτικό πουλί" παραδέχομαι ότι δεν σε πρόσεξα. Ίσως γιατί τότε ήμουν αλλού, ίσως γιατί την έπεσες στη φίλη μου, ίσως γιατί απλά δεν είχε έρθει η ώρα. Αρκετούς μήνες μετά σε βλέπω στο στέκι μου. Μου έκανες νόημα να πλησιάσω στο πόστο σου, μου συστήθηκες δίνοντάς μου σοκολατάκι και παραδέχομαι ότι σε γείωσα λέγοντάς σου ότι έχουμε ξανασυστηθεί και είναι ντροπή σου που δεν το θυμάσαι! :)) Το βλέμμα που μου ριξες εκείνη τη στιγμή ακόμη το χω μες τα μάτια μου και τ'αγαπώ πολύ. Είχες μείνει με μισάνοιχτο το στόμα, χαμογέλασες αμήχανα και δικαιολογήθηκες λέγοντας ότι μάλλον εκείνη τη μέρα θα χες πολύ δουλειά. Ήθελα να σου απαντήσω κατάλληλα, αλλά είχες εκείνο το αφοπλιστικό βλέμμα που δεν μπόρεσα να γίνω ο κάφρος που συνήθως είμαι. Απλά χαμογέλασα και γύρισα στην παρέα μου.

Ενάμισι χρόνο μετά..κοίτα πως είμαστε. Δεν μιλάμε. Για την ακρίβεια δεν ΜΟΥ μιλας. Δεν θα αναφερθώ σε όλα όσα έχουν γίνει ή καλύτερα ΕΙΠΩΘΕΙ ΜΟΝΟ όλο αυτό το χρονικό διάστημα, τα ξέρεις άλλωστε. Θα σταθώ στο τώρα..γιατί αυτό με πονάει. Μια βδομάδα πριν σου ζήτησα με τη στάση σου να ξεκαθαρίσεις λίγο το θολό τοπίο που υπάρχει μεταξύ μας. Ξέρεις τι θέλω, εσύ όμως δεν έχεις πει τίποτα, μόνο συντηρείς μια κατάσταση μέσα από την ασφάλεια που σου προσφέρει ένας υπολογιστής, ένα κινητό και ο προστατευόμενος χώρος της δουλειάς σου. Διαβάζω συνεχώς το τελευταίο σου μήνυμα. "Βλακειούλες..χαζομάρες..δεν πας καλά.." μερικά από τα λόγια σου..και σ'αυτά οκ..δεν έδωσα πολύ σημασία..στα άλλα όμως περίμενες να τα διαβάσω και να μην πω λέξη? Να μην ζητήσω εξηγήσεις? "..Το ότι δεν ήρθα στην παρέα σου σημαίνει ότι δεν μου αρέσεις ή δεν θέλω κάτι μαζί σου?.." Κάτσε για να καταλάβω καθότι βλάκας..έχεις πει ποτέ πουλάκι μου το αντίθετο?? Ότι σου αρέσω δλδ ή ότι θες κάτι μαζί μου?? Θα μας τρελάνεις?? Το μήνυμά μου το προηγούμενο βράδυ ήταν σαφες! ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ!! ΜΙΛΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΞΕΚΑΘΑΡΑ!!! Έχεις σκεφτεί πως ένιωσα όταν γύρισα το κεφάλι μου και ήσουν εκεί, απέναντι και μάλιστα χωρίς να πεις ούτε γεια?? "..εγώ και συ μπορούμε να βγούμε οι δυο μας και να πούμε ότι θες.." αχαχαχαχαχαχαχαχαχα Αν είχα ένα ευρώ κάθε φορά που δήλωνες ότι ΘΑ κάνεις κάτι ΜΑΖΙ ΜΟΥ, τώρα θα χα αγοράσει τουλάχιστον αυτοκίνητο! αχαχαχαχαχαχα Σε περίπτωση που δεν το κατάλαβες είχες μια πολύ καλή ευκαιρία να με πιάσεις απ'τα μουστάκια και να μου πεις κάτσε κάτω να μιλήσουμε. Τζίφος και πάλι!

Παραδέχομαι ότι όλη αυτή τη βδομάδα που σου γράφω και συ απλά τα διαβάζεις και σφυρίζεις αδιάφορα, σκεφτόμουν ότι έχει πολύ πλάκα. Εσύ έκρυβες το κεφάλι σου στην άμμο ως άλλη στρουθοκάμηλος κάνοντας πως δεν είσαι εδώ και γω προσπαθούσα να μην σε δω μέχρι να μου μιλήσεις πάλι. Χτες όμως σταμάτησα να το βρίσκω διασκεδαστικό. Ναι, δεν μπόρεσα να αποφύγω να έρθω από κει..μπαίνοντας όμως με διέλυσες. Σε χαιρέτησα κουνώντας απλά το κεφάλι μου και συ ανταπέδωσες με το να γυρίσεις το δικό σου αλλού. Δύο στις δύο συναντήσεις που με κάνεις έτσι χάλια.

Το έλεγα όλο αυτό σε μια φίλη τώρα και με ρώτησε και αυτή τι σου βρίσκω. Της απάντησα ότι σε όλους. Δεν είναι κάτι..είναι μια σειρά λεπτομερειών που με γοητεύουν. Θυμάσαι πέρσι? Τέτοιες μέρες περίπου..τότε που έψαχνα για δουλειά..με πήρες τηλέφωνο από το πουθενά να με ενημερώσεις για μια θέση εργασίας..πόσες φορές να είχαμε μιλήσει μέχρι τότε? 6-7?? Δεν ήταν παραπάνω! Κι όμως αυτή τη συμπεριφορά δεν την ξεχνώ..μου αρέσει πολύ ο αλτρουισμός στους ανθρώπους..ειδικά όταν οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι από το στενό μας περιβάλλον. Αυτό μ'έκανε να θέλω να σε γνωρίσω πολύ περισσότερο απ'όσο μ'άφηνες μέχρι τότε. Μ'αρέσει που κόβει το μάτι σου, που παρατηρείς την παραμικρή λεπτομέρεια ακόμη κι αν γίνεται χαμός μπροστά σου και πνίγεσαι στη δουλειά, μ'αρέσει που θα σου κάνουν σχόλιο/νόημα και συ για να μην πολυδώσεις στόχο θα γυρίσεις στη δουλειά σου κ θα σκάσεις ένα στραβό χαμόγελο και μόνο εκείνος που "επικοινώνησε" μαζί σου θα καταλάβει ότι είναι γι'αυτόν. Μ' αρέσει που κάθε φορά που θα ακούσεις ένα συγκεκριμένο τραγούδι λάμπεις ολόκληρος, σε κανένα άλλο μέχρι τώρα δεν σε έχω δει να έχεις τέτοια αντίδραση, μ'αρέσει που μερικές φορές βολτάρεις στο προφίλ μου και μετά χρησιμοποιείς εναντίον μου τα όσα έχεις διαβάσει ;) Μέχρι και το χαρέμι σου μ'αρέσει κάποιες φορές! Είναι σαν να δικαιώνει την επιλογή μου και ας με εκνευρίζεις καμμιά φορά με τη συμπεριφορά σου. Το καλύτερό μου όμως είναι όταν έχεις κέφια και είσαι ετυμόλογος. Βλέπεις είμαι μετρ στον τομέα αυτό και με ιντριγκάρει πάντα να μιλάω με τέτοια άτομα. Βέβαια 9 στις 10 φορές δεν καταλήγει κάπου αλλά τι να κάνουμε..:ΡΡΡΡ

Ξεκίνησα να τα γράφω αυτά, όχι γιατί δεν τα ξέρεις..κάποια δλδ..αλλά γιατί είμαι στεναχωρημένη αρκετά και θέλω να υπάρχουν κάπου να τα διαβάζω, έχοντας παράλληλα την ψευδαίσθηση ότι κάποια στιγμή θα τα διαβάσεις και θα τους δώσεις σημασία. Δεν σου ζητάω να θελήσεις κάτι επειδή το θέλω εγώ, ειλικρίνεια θέλω μόνο. Να βρεις το θάρρος και μου μιλήσεις χωρίς υπεκφυγές, χωρίς να σκέφτεσαι αν θα με στεναχωρήσεις περισσότερο γιατί έτσι κι αλλιώς με αυτή τη στάση συμβαίνει.

Μέχρι τότε..ΣΕ φιλώ με τα υπέροχα μουστάκια μου.

Υ.Γ.:"Ντροπή είναι αυτό που αισθάνεσαι όταν συμφωνείς με τη γυναίκα που είναι ερωτευμένη μαζί σου ότι είσαι ο άντρας που νομίζει ότι είσαι." Carl Sandburg

Όλα για την γραβάτα!!! Προσ-δεθείτε!!!

Έχοντας περάσει τρεις περίπου μήνες βλέποντας να εναλλάσσονται στις ξαπλώστρες του ξενοδοχείου μας γυναίκες διαφόρων ηλικιών και εθνικοτήτων αγκαλιά με ένα συγκεκριμένο βιβλίο, αποφάσισα και γω να το κατεβάσω να δω γιατί τόσο παραλήρημα μ'αυτή τη γκρι γραβάτα!!

Από τις πρώτες σελίδες ήταν εκεί..ο δικός μου πλατωνικός αγαπημένος (αν μπορείς να τον περιγράψεις έτσι). Με το ίδιο σαρδόνιο χαμόγελο, με τις προσεκτικά διαλεγμένες λέξεις για το κάθε τι, με το ιδιαίτερο χιούμορ που σε συνδυασμό με την δική μου ετοιμολογία τον κάνει ακαταμάχητο, καθώς και με εκείνη την απίστευτη επικοινωνία με e-mail που κάνει πάντα και τους δυο μας να μιλάμε για όσα δεν λέμε από κοντά. Το χειρότερό μου είναι που ακόμα και στο βιβλίο, αυτός ο γκρι κύριος έχει την ίδια "μη αγγίζετε" τάση, τους δικούς του δαίμονες που τον στοιχειώνουν, την ίδια εκνευριστική συνήθεια να ξεγλιστρά και να μην απαντά σε όσα τον ρωτάς και την ίδια ευκολία να κλειστεί στον εαυτό του από άμυνα μόλις νιώσει ότι έχει ανοιχτεί υπερβολικά για τα δικά του δεδομένα. Το αποτέλεσμα πάντως είναι το ίδιο..τόσο στο χαρτί όσο και στην πραγματικότητα. 'Όσο σπαστικός και αν είναι..είναι και απρόσμενα γοητευτικός ο άτιμος!!

Επί επτακόσιες σελίδες (στο πρώτο βιβλίο της σειράς) η ηρωίδα περνάει του Χριστού τα Πάθη από τις συναισθηματικές/ ψυχολογικές μεταπτώσεις του (και όχι μόνο). Υπήρχαν στιγμές που έπιασα τον εαυτό μου να ταυτίζεται μαζί της, διάβαζα για κείνον και έφερνα ασυναίσθητα Αυτόν στα μάτια μου και το χειρότερο είναι ότι δεν ήταν εδώ..! Τη γλίτωσε! :DDD

Όχι κορίτσια..δεν θα σχολιάσω καν τις άπειρες σαδομαζοχιστικές σκηνές που περιγράφονται. Δεν με αφορούν.Τις θεωρώ μέρος της εξέλιξης του μυθιστορήματος  Πραγματικά, διάβασα τόσες κριτικές πριν το κατεβάσω που τώρα απορώ με την μερίδα του κοινού που έμεινε ΜΟΝΟ σ'αυτές! Εντάξει, είναι αρκετά προκλητικό δεν λέω, αλλά δεν είναι μόνο αυτό! Είναι αρκετά σύγχρονο, ίσως ρομαντικό(!) κάποιες φορές, απίστευτα ωμό και σίγουρα άκρως ΕΘΙΣΤΙΚΟ!!!

Για μένα είναι όμως κι άλλα..δικές μου σκόρπιες σκέψεις μέσα σε τόσες σελίδες για τον δικό μου Mr. Απαγορεύεται-να-αγγίζετε, σκέψεις που είτε τις ξέρει, είτε όχι.

Ουφ! Τα πα! Τα βγαλα από μέσα μου! Δικό μου το μπλογκ..δικό μου και το παραλήρημα! αχαχαχαχα

Κόρες..το μόνο που μπορώ να πω είναι ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ! Όσες έχετε γκόμενο θα το χαρείτε..όσες δεν έχετε..ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ!!! Για να το χαρείτε παρέα ντεεεε..;)

Όλα για την γραβάτα λοιπόν!! Ξέρετε..την γκρι, την πιο σκοτεινή, την απελευθερωτική!! ;)

Μέχρι την επόμενη ανάρτηση..σας φιλώ με τα υπέροχα μουστάκια μου!!

ΥΓ.: Τώρα βρίσκομαι στα μισά του δεύτερου βιβλίου, έχοντας κατεβάσει ήδη και το τρίτο..Μην ρωτάτε..είναι Πάλι εκεί..ακόμα πιο έντονα..αααχχχχ

Περί απωθημένων το ανάγνωσμα..

Τι γίνεται όταν στη ζωή σου τρυπώνει κάτι που φανταζόσουν /φαντασιωνόσουν αλλά αποτελεί απαγορευμένο καρπό?? Η απάντηση είναι ΜΥΛΟΣ!!!

Πρωί Αυγούστου και η Μ. ανοίγει παράθυρα σε Η/Υ και γραφείο όπου με την άκρη του ματιού της σταμπάρει στην απέναντι πολυκατοικία το αντικείμενο του πόθου των ονείρων της..ψηλός, μελαχρινός, γοητευτικός..Σαστισμένη με την ιδέα ότι μόλις μερικά μέτρα μακρυά βρίσκεται ΕΚΕΙΝΟΣ παραμένει κοκκαλωμένη να κοιτάει απ'το παράθυρό της το θέαμα με αποτέλεσμα να την δει και να της χαρίσει ένα του χαμόγελο. Αυτό ήταν!! Παραδόθηκε η Μ. και το μαρτύριο αρχίζει!!

Πως θα τον γνωρίσει?? Δεν γίνεται να φύγει απ'τη δουλειά της και να αρχίσει να βαράει τα κουδούνια της πολυκατοικίας!! Και άντε και το 'κανε..τι θα του 'λεγε?? "Γεια σου είσαι ο άντρας των ονείρων μου!" και αυτός θα την έκλεινε στην αγκαλιά του και σε 6 μήνες θα τρώγαμε κουφέτα?? Συγκεντρώσουυυυ..No way!!!

Έτσι λοιπόν ένα μήνα τώρα πηγαίνει κάθε πρωί στο γραφείο της και τραγουδάει "άνοιξε μωρό μου την κουρτίνα" μπας και τον δει λίγο να στέκει εκεί και να της χαμογελά. Παραδέχομαι ότι που και που του κλέβει το χαμόγελο..αλλά μέχρι εκεί. Πριν μερικές μέρες της χαμογέλασε και η τύχη! Εκεί που καθόταν για καφέ..πέρασε δίπλα της και με το που την είδε, έσπευσε να χαιρετήσει, να συστηθεί και να της ζητήσει να βγουν! Φυσικά η Μ. τρελάθηκε όχι μόνο από την αμεσότητά του, αλλά και από το γεγονός ότι Εκείνος ήταν ιταλικής καταγωγής!

Ελάτε κορίτσια..ας το παραδεχτούμε!!! Δεν υπάρχει γυναίκα που να μην δαιμονίζεται με την ιδέα πιθανής συνεύρεσης με Ιταλό!! Το κακό είναι ότι της δικιάς μας της είναι απωθημένο χρόοοοονια τώρα και μάλιστα το έχει στην "to do list" για πριν τα 30 και μιας και τα 'χει καβατζώσει πιστεύει ότι είναι Θείο σημάδι όλο αυτό..(εγώ πάλι σα Θείο δώρο θα το 'βλεπα..:ΡΡ)

Το κανόνισε τελικά το ποτάκι και ενώ πλησιάζει η μεγάλη βραδιά αρχίζουν τα ηθικά διλήμματα καθότι η Μ. έχει γκόμενο που τελευταία της κάνει νερά και παρόλο που κάτι που τον έχει στην μπούκα και κάτι που το βλέπει σαν "πάρε να 'χεις βλάκα για το φτύσιμο!" έχει τις ψιλόαναστολές της!

Όλη η παρέα πάντως φώναζε "ΒΑΛΕ ΚΑΤΩ ΤΟΝ ΙΤΑΛΟ" και άσε τις αηδίες θα συμπλήρωνα..οπότε και αυτή πήγε στο ραντεβού. Το τεκνάκι όπως φάνηκε την είχε προσέξει καιρό πριν αλλά η δικιά μας ΧΑΜΠΑΡΙ!! Της είπε ότι κρεμιόταν από το μπαλκόνι για να την βρει κάθε που δεν την έβλεπε στη θέση της, ότι ξυπνούσε αχάραγα μέχρι να μάθει το ωράριο της, ότι είχε ζητήσει να δουλεύει στο σπίτι μπας και καταφέρει να τη γνωρίσει, ακόμα και ότι κάθε μέρα που πήγαινε να πάρει τυρόπιτα..τσακιζόταν να την προλάβει στην είσοδο αλλά τζίφος!! Γενικά της τα 'πε όμορφα..την έφτιαξε σαν γυναίκα, αλλά αυτή εκεί..ΗΘΙΚΟΣ ΒΡΑΧΟΣ!!!

Επέστρεψε μετά από τη 2ωρη έξοδο χωρίς να συμβεί τίποτα παραπάνω..όσο και αν ο Ιταλός της το ζητούσε!! Μας δήλωσε δε ότι κάποια πράγματα καλύτερα να μένουν απωθημένα όταν δεν είναι κατάλληλες οι συνθήκες για να υλοποιηθούν και προτιμά να περιμένει και αν είναι να γίνει..θα γίνει!!

Κρίμα δηλαδή για όλες εμάς που περιμέναμε να μάθουμε για την ιταλική "κουλτούρα" έστω και μέσα από διήγηση..

Μέχρι λοιπόν να κρεμαστεί και για μας απ'το μπαλκόνι κανάς Ιταλός..σας φιλώ με τα υπέροχα μουστάκια μου!!
http://www.youtube.com/watch?v=zCBC-iOpmL4

Helloooooo..Ησαΐα χόρεψες..Remember??!!

Και εκεί που το καλοκαιράκι κυλάει όμορφα, δημιουργικά και δυστυχώς γρήγορα..έρχεται εκείνο το γνωστό μέιλ.."Τσακίσου να πιούμε καφέ να τα πούμε!! Πες κ στις άλλες!!".

Αναγνωρίζοντας το κατεπείγον του πράγματος, ενημερώνω τις λοιπές παλαβιάρες κ σκάμε μύτη μία μία σε παραλιακή καφετέρια της περιοχής. Αυτές οι συναντήσεις είναι σαν γεύμα πέντε πιάτων. Ορεκτικό, σαλάτα, κυρίως πιάτο, επιδόρπιο, καφές/ μπράντυ. Στο ορεκτικό σερβίρουμε τα νέα της δουλειάς, για σαλάτα της οικογένειας ή γκόμενου (ανάλογα με το τι έχει η κάθε μια), στο κυρίως μιας κ είναι ζεστό σερβίρουμε τον λόγο που κάναμε τη συνάντηση, στο επιδόρπιο λέει η κάθε μια την άποψή της ή ένα σχετικό περιστατικό με την παθούσα και κλείνει το γεύμα πίνοντας επιτέλους αυτό τον ρημαδοκαφέ που από την πολύ πάρλα έχουν λιώσει τα παγάκια κ έχει γίνει χάλια!!!

Έτσι λοιπόν η Καιτούλα μας σκάει τη μπόμπα. Της την πέφτει ένας παντρεμένος. Σιγά το τρομερό θα μου πεις, έχει συμβεί στις περισσότερες. Η Καιτούλα όμως είναι και μικρή και πρωτάρα σ'όλο αυτό. Και την πάτησε!! Της άρεσε έτσι κι αλλιώς ο τύπος και τώρα έχει φρικάρει γιατί εκτός του ότι τον βλέπει καθημερινά στη δουλειά της, βλέπει και τη γυναίκα του!!  Ο τύπος δε, απτόητος!! Της είπε και την ατακάρα ότι είναι μαζί και πρέπει να το πάρει απόφαση και κάθε τρεις και λίγο της κάνει σκηνές ζηλοτυπίας όταν περάσει δίπλα της αρσενικό κουνούπι ή μάθει ότι βγήκε βόλτα με αρσενικό κάστορα!!!! Κ φυσικά η Καιτούλα ψήηηηηηνεται γιατί γουστάρει..

Κάπου εδώ όλες οι καλόχαρες αρχίσαμε να λέμε τις δικές μας σχετικές ιστορίες με αποτέλεσμα να φτιάξουμε τον δικό μας πίνακα για το φαινόμενο "ο παντρεμένος".

Περίπτωση Α: Ο σεΐχης.

Ο τύπος αυτός είναι μιαααααααααα χαρά στο σπιτάκι του. Αλλά μάλλον σε προηγούμενη ζωή του έμενε σε κάποια ανατολική χώρα και τα κατάλοιπα εκείνης της ζωής τα κουβαλάει και σε τούτη. Θέλει να χει όλο το πακετάκι ρε πουλάκι μου!! Γυναίκα, παιδιά, σκυλιά, γατιά, γκόμενα και σε όλα να δίνει λίγο από κείνον!! Προφανώς έχει αρκετό ελεύθερο χρόνο και θέλει να τον γεμίσει..

Περίπτωση Β: Γύρε στον ώμο μου και κλάψε..

Φιλενάδα..έτσι κ αρχίσεις θα συνεχίσεις και μετά!! Ο εν λόγω "κύριος" είναι συνήθως της παρέας, Σαν το κρασί ένα πράμα..:ΡΡΡ Φίλος, όχι απαραίτητα στενός, που είναι εκεί  μέσα στα πόδια σου αλλά δεν έχει κάνει τίποτα μεμπτό μέχρι την ώρα που θα θελήσεις να μιλήσεις μαζί του για ένα προσωπικό θέμα. Ε..του ανοίγεσαι εσύ για το πρόβλημα που έχεις με τον άντρα σου, αρχίζει η ψυχολογική υποστήριξη, το καθημερινό ενδιαφέρον, η τόνωση της αυτοπεποίθησης με σχόλια του τύπου "αξίζεις τα καλύτερα, είσαι καταπληκτική/υπέροχη/μοναδική και κάπου εκεί γύρω πέφτει το φιλί..Φυσικά από δω κ έπειτα συνεχίζεις το κλάμα..αλλά για άλλους λόγους αυτή τη φορά!! Το πιθανότερο είναι να το πάρει γραμμή η γυναίκα του και είτε θα σου κόψει την καλημέρα (Πας καλά?? Αυτό μόνο νομίζεις??) είτε θα του κόψει τον κ*λο!! 

Περίπτωση Γ: Είμαι δυστυχισμένος..

Jesus!!! Ακόμη πιστεύεις ότι υπάρχει τέτοια περίπτωση??!! Όταν κάποιος έχει προβλήματα κοιτάει να τα λύσει, όχι να δημιουργήσει κ άλλα! Όλοι αναζητάμε την ανανέωση, πόσο μάλλον όταν στο ήδη ρουτινιασμένο περιβάλλον προστεθεί ένας άνθρωπος που δείχνει ότι ενδιαφέρεται. Το κακό αρχίζει όταν δεν παραδέχεται από την αρχή την ύπαρξη συζύγου, όταν η επικοινωνία από συχνή γίνεται απότομη και κοφτή, με αποκορύφωμα να ακούσεις και την ατάκα "δεν κατάλαβα πως άρχισε όλο αυτό!!". Από την αντίδρασή σου σ'αυτό θα φανεί πόσο άσχημα είναι τα πράγματα. Αν θες να του σπάσεις τα μούτρα, πολύ φοβάμαι ότι έχεις ήδη σπάσει τα δικά σου!

Περίπτωση Δ: Ο θρασής.

Αυτός κυκλοφορεί κατά κόρον!! Του αρέσει μία, τη φλερτάρει, αν κάτσει έκατσε αλλιώς δεν θα σκάσει και φυσικά έχει την κυρία Κοκοβίκου κορώνα στο κεφάλι του. 'Αλλωστε, πήδημα που δεν λέγεται..πήδημα δεν λογάται!! :ΡΡΡ Συνήθως θα σε πάει σπίτι σου μετά από επαγγελματική έξοδο (που να παίρνεις τώωωρα ταξί..) και στο "καληνύχτα τα λέμε αύριο στο γραφείο" θα σου πει "Τι??!! Έτσι θα φύγεις??!! Φιλάκι δεν έχει?!!". Καλόπιωτη φιλενάδααααα!!!!

Με τις υγείες σας λοιπόν κορίτσια!! Καλοκαιράκι είναι!! Εκεί έξω κυκλοφορούν αρκετοί διαθέσιμοι που μπορούν να σας βάλουν στη ζωή τους και όχι να τη μοιραστούν ΚΑΙ με σας..Φυσικά ανάλογα με τις εμπειρίες της καθεμιάς αυτός ο κατάλογος μπορεί να αλλάζει..αυτός είναι ο δικός μας!! 

Μέχρι την επόμενη ανάρτηση..σας φιλώ με τα υπέροχα μουστάκια μου!!!

Καλές βουτιές να'χουμε!!

Υ.Γ.: Καιτούλααααα..κράτα γερά!! Θέλει γερό στομάχι όλο αυτό!! Εμείς είμαστε δίπλα σου!! Ακόμη και αν θελήσεις να μην το αφήσεις να γίνει απωθημένο ;)

"Press again!" ΛΕΜΕΕΕ!!!

Όταν έξω αρχίζει να μυρίζει καλοκαίρι, αποκτάς νέα διάθεση στο θέμα "αναζήτηση εργασίας". Τα βλέπεις όλα πιο χαλαρά και σίγουρα πιο όμορφα..Έτσι κ γω αποφάσισα να απαντήσω σε μια αγγελία που συνήθως θα απέρριπτα, "Ζητείται κοπέλα για γραμματειακή υποστήριξη σε διαφημιστική". Τώρα θα μου πεις (κ δικαίως) "γιατί κιουρία θα την απέρριπτες?" και απαντώ..9 στις 10 σχετικές αγγελίες, δεν ψάχνουν άτομο για γραμματεία αλλά για πωλήσεις!! Οπότε ναι! Δεν έχω την πολυτέλεια να γυρνάω γύρω-γύρω στην πόλη, κάνοντας έξοδα που που δεν μου τα καλύπτει η εταιρία (εισιτήρια-καύσιμα-τηλέφωνα) και για να πληρωθώ θα πρέπει να κάνω μια πώληση από την οποία θα πάρω ένα ποσοστό της! Δουλειά θέλω λέμε!! Όχι χόμπι!!

Όπως και να 'χει εγώ πήρα τηλέφωνο. Το σήκωσε μια πολύ ευγενική κυρία και με ρώτησε αν έχω σχετική προϋπηρεσία. Στη συνέχεια με ρώτησε την ηλικία μου και το όνομά μου και με ενημέρωσε ότι θα με καλέσουν από την εταιρία να μου κλείσουν ραντεβού, διαβεβαιώνοντάς με ότι πρόκειται πράγματι για θέση γραμματείας. Την επόμενη μέρα και ώρα 9 και 5 το πρωί (στον ύπνο τους με έβλεπαν), με κάλεσαν από την εταιρία και μου ζήτησαν να είμαι εκεί σε 2 ώρες!! Ο φυσιολογικός κόσμος όταν θέλει να κλείσει ραντεβού καλεί αρκετά νωρίτερα για να κανονίσει ο άλλος το πρόγραμμά του!! Της εξήγησα ότι δεν μένω εντός της πόλης και έτσι τελευταία στιγμή που με κάλεσαν θα μπορούσα να πάω είτε το απόγευμα, είτε την επόμενη μέρα. Η τύπισσα ξίνισε που δεν ήμουν με το ένα πόδι ΗΔΗ στο γραφείο τους και μου είπε ότι θα με ξανακαλέσει το απόγευμα να μου πει αν μπορώ να πάω την επόμενη μέρα. Πράγματι λοιπόν με κάλεσε και κανονίσαμε να πάω από κει στις 12. Στο σημείο αυτό έκανα μια ερώτηση που καθώς φάνηκε αργότερα ήταν απαράδεκτη. Ρώτησα η γυναίκα που είναι η εταιρία! Η ήδη ξινισμένη από το πρωί μαζί μου τύπισσα, ξίνισε ακόμη περισσότερο και μου είπε να καλέσω την επόμενη μέρα κατά τις 10, να επιβεβαιώσω ότι θα πάω (!!!) και ΤΟΤΕ θα μου έλεγε το που!!! Τι να πρωτοσχολιάσω??!! Το ότι ΕΓΩ έπρεπε να επιβεβαιώσω το ραντεβού μου ή ότι κρατούσαν μυστική τη διεύθυνση??? Τόσα χρόνια που εργάζομαι, πρώτη φορά άκουσα κάτι τέτοιο. Συνήθως εκείνοι που σε περιμένουν καλούν για να δουν ότι θα πας όντως, ΟΧΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ!!!! Μη θέλοντας να τσακωθώ από το τηλέφωνο, μούγκρισα ένα οκ και το 'κλεισα.

Στις 10 το πρωί καλώ για την επιβεβαίωση. Μου είπε ένα οκ σας περιμένουμε στην τάδε διεύθυνση και μου ζήτησε μια φωτογραφία μου. Που να την βρω αγάπη μου τη φωτογραφία τέτοια ώρα??? Να σου κρατάω μία με μαγιώ από τις διακοπές μου στα Μάταλα?? Φυσικά δεν της απάντησα έτσι, αν και της έβγαινε, αλλά της είπα ότι δεν έχω κάποια διαθέσιμη και αν θέλει να της δώσω το βιογραφικό μου που έχει πάνω. Αλλά εκείνη είχε απάντηση και σε αυτό το ζήτημα!! Μου ζήτησε ΠΟΛΥ φυσιολογικά, να κρατάω μαζί μου την ταυτότητά μου ή το δίπλωμα οδήγησης για να το βγάλει φωτοτυπία και να χρησιμοποιήσει αυτή τη φωτογραφία!! Κόντεψα να πάθω εγκεφαλικό και ακόμη δεν είχα πάει από κει. Θα έδινα δηλαδή σε άγνωστους φωτοτυπία της ταυτότητάς μου, του βασικότερου προσωπικού, δημοσίου εγγράφου! Με τα πολλά κλείσαμε το τηλέφωνο και έφτασα συνάμενη κουνάμενη στα περιβόητα γραφεία τους!

Χτυπάω η καλή σας το κουδούνι και περιμένω..Ακούω να ξεκλειδώνουν την πόρτα και αναρωτιέμαι αν τώρα ανοίγουν. Όχι αγαπητέ αναγνώστη!!! Όταν άνοιξε η πόρτα είδα 6-7 κοπελίτσες να περιμένουν γύρω από ένα τραπέζι και μέχρι να τις καλοδώ..ΤΣΟΥΠ! κλείνει η πόρτα και κλειδώνει!!!!! Κόκκαλο εγώ! Ευτυχώς που είχε σήμα και έστειλα σε μια φίλη που έμενε κοντά ότι αν δεν εμφανιστώ σε 2 ώρες να έρθει με τανκ και να το κάνει νέο Πολυτεχνείο!! Τέσπα, η κοπέλα που μου άνοιξε με έβαλε να καθίσω με τις υπόλοιπες, μου έδωσε να συμπληρώσω ένα δικό τους βιογραφικό με ερωτήσεις τύπου πόσα λεφτά θέλετε και αν είστε διατεθειμένη να κάνετε κωλοτούμπες στον αέρα προκειμένου να τα αποκτήσετε και με ενημέρωσε ότι μόλις θα τελείωνα να κατέβω κάτω..Εκεί λέω θα 'ναι το καζάνι, που αφού πάρω μια βράση θα με δοκιμάσουν να δουν αν τους κάνω!!!

Κατεβαίνω λοιπόν, και μια μεγαλούτσικη κυριούλα μου δίνει με ύφος ένα χαρτί και μου λέει να περάσω στον θάλαμο για να το δαχτυλογραφίσω και αφού το κάνω να της δώσω τη φωτογραφία μου και να περάσω επάνω να περιμένω να μιλήσω με τον Διευθυντή. Ξέρω, ξέρω..αναρωτιέσαι τι είναι αυτός ο θάλαμος!! Εκεί κάτω οι τύποι είχαν στήσει μια 10ρια τηλεφωνικούς θαλάμους-κλουβιά στα οποία είχαν τα απολύτως απαραίτητα για τον εργαζόμενο..υπολογιστή, γραφείο, καρέκλα, ράφια και ένα ροζ καθρεφτάκι. Γιατί παραξενεύεσαι??? Δεν είναι φυσιολογικό, η γυναίκα που μόλις και με τα βίας χωράει εκεί μέσα, να έχει το καθρεφτάκι της?? Να κλείνει μια πώληση (στα 'λεγα!) και να λέει "Φτου σου κοπελάρα μου τον κλείσαμε κ αυτόν!!". Ξεπερνώντας όλα αυτά που έβλεπα και από τη μια ήθελα να βάλω τα γέλια και από την άλλη τις τσιρίδες, δαχτυλογράφισα το κείμενο, σημείωσε η κυριούλα το χρόνο που έκανα, κοίταξε για τυχόν λάθη στην αντιγραφή και αφού στράβωσε τη φάτσα της που της έδωσα τη φωτογραφία μου από το βιογραφικό μου, με παρακάλεσε να περιμένω τον κύριο Διευθυντή, επάνω, στην αίθουσα αναμονής. Καλά το κατάλαβες..ήταν ο μόνος άντρας εκεί μέσα!!!

Καθώς περίμενα και σκεφτόμουν ότι μια ακόμη μέρα πήγε τσάμπα, άρχισα να προσέχω τον χώρο. Κάμερες παντού, οι εργαζόμενες ήταν όλες τηλε-πωλήτριες με ασορτί ντύσιμο, δηλαδή μαύρο παντελόνι, άσπρο πουκάμισο, ροζ φουλάρι με το λογότυπο της εταιρίας,αντίστοιχη ροζ ζώνη, τακούνι που φτάνει στο Θεό και φυσικά βάψιμο μπουζουξούς σε επαρχιακή οδό. Κάπου εδώ καταλαβαίνεις που κολλάει και το καθρεφτάκι!! Κάθε φορά που κάποια κοπέλα τελείωνε τη συνέντευξη και έπρεπε να φύγει, ερχόταν η κλειδοκράτορας υπάλληλος, ξεκλείδωνε και έφευγε. Ακόμη, όποια από τις κοπέλες ήθελε να καπνίσει, να πάει τουαλέτα, να φάει ή να μιλήσει στο κινητό της που ήταν κλειδωμένο σε ένα συρτάρι, έπρεπε να ανέβει στην υποδοχή που καθόμασταν εμείς και να πατήσει ένα κουμπί σε ένα μηχάνημα που λεγόταν finger control. Τα πράγματα δεν είναι τόοοοσο απλά..πήγαινε η κοπέλα, πατούσε το κουμπί, άκουγε την ατάκα "Press again", ξαναπατούσε και έφευγε για να πάει να κάνει ότι ήθελε. Κατά την επιστροφή της στη θέση εργασίας της (σ.σ. θάλαμος-κλουβί), έπρεπε να επαναλάβει την ίδια διαδικασία. Σε περίπτωση που την έπιανε κόψιμο, πιθανολογώ ότι θα της αφαιρούσαν 50 ευρώ από τον μισθό της επειδή δεν τήρησε το εργασιακό πρωτόκολλο!!! Έκατσα εκεί περιμένοντας τον Διευθυντή περίπου ένα 2ωρο..πρέπει να άκουσα την ατάκα αυτή πάνω από 30 φορές!!! Αφού μετά πήγα να πάρω τηλέφωνο και νόμιζα θα αρχίσουν τα πλήκτρα του κινητού μου να φωνάζουν έξαλλα "Press again,Press again"!!! 

Πριν προλάβω να κάνω κράτηση για τρόφιμος στο Δαφνί, μπήκα μαζί με άλλες 3 κοπέλες για συνέντευξη. Ο κύριος Διευθυντής εν ονόματι Εσύ-με έχεις ανάγκη-βόδι, ήταν ένας τύπος απ'αυτούς που όλοι σιχαίνονται. Πομπώδης, είρων και είχε το μάτι του Big Brother στη γνωστή διαφήμιση. Τσάμπα είχε τόσες κάμερες?? Αφού μας ζάλισε με βλακείες του τύπου εδώ είμαστε σοβαρή εταιρία, έχουμε κανόνες που πρέπει να ακολουθούν όλοι ("Press again"!!) και άλλα χαζά, μας άρχισε τις προσωπικές ερωτήσεις. Οι γονείς μας τι δουλειά κάνουν (τι τον νοιάζει??), αν βάζουμε στόχους και πόσους μαζί και για το τέλος μας έκανε την καίρια ερώτηση..Τι ζώδιο είμαστε!! Εκεί γέλασα! Δεν άντεξα η δόλια!! Πήρε ύφος και μου είπε ότι ο λόγος της ερώτησης ήταν για να ελαφρύνει το κλίμα της συνέντευξης. ΡΕ ΦΙΛΕ..είμαι εδώ μέσα τόση ώρα και δεν έχω δει τίποτα που να με κάνει να σε πάρω στα σοβαρά και να θεωρήσω το κλίμα βαρύ..ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ?? Με τα πολλά, μας λέει ότι θα δίνει τον αστρονομικό βασικό μισθό (495 ευρώ ρε άσχετε!! αν είσαι πάνω από 25, γιατί για τους κάτω..είναι μείον 50 ευρώ) και φυσικά αν δουλέψεις πέραν του 8ωρου θα παίρνεις υπερωρίες! Ώρα να γίνω πλούσια σκέφτηκα! Κλείνοντας, μας ενημέρωσε ότι πράγματι έχουν θέση για γραμματέα αλλά αν κάποια από μας ήθελε καλύτερα να ασχοληθεί με τον χώρο των πωλήσεων, είχε και εκεί άνοιγμα!! ΣΩΩΩΠΑΑΑΑΑ!!! Αφού ρώτησε την κάθε μια μας για ποιον τομέα ενδιαφέρεται, άρχισε να ρωτάει αν θέλουμε να δουλέψουμε ατομικά ή ομαδικά. Ομαδική γραμματειακή υποστήριξη πρώτη φορά άκουσα. Έτσι κι αλλιώς τα 'χα παρμένα μαζί τους από πριν πάω, οπότε όταν έφτασε η σειρά μου του απάντησα ότι με την υπάρχουσα γραμματεία που έχει, ΕΓΩ ΔΕΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΑΙ. Έτσι, ορθά-κοφτά!!!

Του γύρισαν τα μάτια για το πως εγώ, το ταπεινό χαμομηλάκι (που νόμιζε ότι είχε μπροστά του) τόλμησα να προσβάλλω τα άξια μέλη της εταιρίας του και μου ζήτησε να του δώσω εξηγήσεις. Του είπα την ίστορία μου μέχρι να φτάσω να κάθομαι μπροστά του και φυσικά άκουσα αηδίες υπεράσπισης που ΒΑΡΙΕΜΑΙ να γράψω!!

Εννοείται πως στο 15νθήμερο που μας είπε ότι θα μας απαντήσει, εγώ δεν δέχτηκα σχετική κλήση!!! Άσε που και να 'παιρναν, ούτε που θα το σήκωνα!! Με το που ξεκλείδωσε η πόρτα και είδα τον ήλιο, το μόνο που σκέφτηκα ήταν πόσο γρήγορα προλαβαίνω να απομακρυνθώ από κει!! Ελευθερία παίδες, αξία ανεκτίμητη!! 


Μέχρι την επόμενη βουτιά στις ηλίθιες συνθήκες που επικρατούν εκεί έξω, σας φιλώ με τα υπέροχα μουστάκια μου!!

Ω τι κόσμος μαμά!!!

Πρωί Τετάρτης (λίγο πριν το Πάσχα) και μετά την ανανέωση του δελτίου ανεργίας στον ΟΑΕΔ αναμένω την κολλητή μου να έρθει να κάνει την αντίστοιχη διαδικασία και να τα πούμε. Έρχεται και μου λέει με έντονο ύφος ότι μετά θα πάμε παρέα με έναν φίλο της σε ένα ξενοδοχείο λίγο πιο έξω απ'την πόλη όπου ζητούν άτομο για να αναλάβει τη θέση υπεύθυνου μίνι μάρκετ. "Άντε να δούμε" λέω από μέσα μου και σε μισή ώρα είμαστε στρογγυλοκαθισμένες στο γραφείου του διευθυντή ο οποίος με ιδιαίτερο ζήλο κοιτά τα βιογραφικά μας παρουσία του φίλου της που είναι το βύσμα μας!!

Μετά από τις γνωστές "διερευνητικές" συζητήσεις (τίνος είσαι εσύ, πόσο καλά σουαχίλι μιλάς, σε ποια ηλικία είχες αλλάξει όλα σου τα δόντια), που στα γράφω ΑΝΘΡΩΠΕ μου στο βιογραφικό πάνω, μας ανακοινώνει ότι του κάνω για τη θέση. Προσοχή-προσοχή!!Στο σημείο αυτό ακούγονται πυροτεχνήματα και σαμπάνιες να ανοίγουν!! Με ενημερώνει λοιπόν ότι θα ανοίξει το ξενοδοχείο αρχές Μάη οπότε μπορώ με τις καλύτερες ευχές του να περάσω το Πάσχα στην πρωτεύουσα με τους δικούς μου, ανέμελη και ότι μετά τις γιορτές θα με ενημερώσει πότε θα ξεκινήσω και τι χρήματα θα παίρνω. Α! ναι! Δεν το ξέρατε?? Αυτή είναι η νέα τάση..μας κάνετε κιουρία μου αλλά πόσα θα σας δίνουμε θαααααααααα το συζητήσουμε με τον λογιστή μας εν καιρώ..

Στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορούσα να πω και πολλά! Ήταν εκεί βλέπεις και ο μεσάζοντας που με καθησύχασε ότι η δουλειά είναι κλεισμένη καθώς ο διευθυντής του χρωστάει χάρη. Με τη βαλίτσα μου στο χέρι λοιπόν αναχώρησα για την Αθήνα όπου δυο βδομάδες μετά γίνεται το πολυπόθητο τηλεφώνημα μες το μεσημέρι.
Ο διάλογος που ακολουθεί είναι πραγματικός και χωρίς ίχνος υπερβολής! Θα παρακάμψω μόνο τις γνωστές τηλεφωνικές αβρότητες.
Δ: Λοιπόν Φώκια αύριο το πρωί πρέπει να σαι εδώ γιατί πρέπει να οργανώσετε με την άλλη κοπέλα το πόστο..
(Ώπα, κάτσε..φρένο..ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΠΡΩΙ????Ξέρεις τι ώρα είναι?? Με ρωτάς αν προλαβαίνω να'ρθω??)
Φ: Μα κ.Δ/ντα, πρώτον μου το λέτε τελευταία στιγμή και δεύτερον σας είχα πει ότι δεν θα μπορώ να κατέβω πριν από την Πέμπτη για έναν οικογενειακό λόγο.
Δ: Πωωω Φώκια με ζορίζεις!! Η άλλη κοπέλα άρχισε ήδη να οργανώνει το χώρο και θέλει βοήθεια.
Φ: Το αντιλαμβάνομαι αλλά εγώ γιατί δεν ενημερώθηκα νωρίτερα όπως και εκείνη??
Δ: Δώσε μου ένα τέταρτο να δω τι μπορώ να κάνω και αν μπορώ να σε καλύψω..(Πςςςςςςςς..θα του χρωστάω και χάρη!!!)
Φ: Κανένα πρόβλημα, δείτε το και πείτε μου. Μέχρι τότε όμως περιμένω από σας και άλλη ενημέρωση σχετικά με τη συνεργασία μας..
Δ: Εεε..τιι??!! Δεν τα'παμε?? 600 ευρώ, μισά ένσημα, 7 ημέρες τη βδομάδα, χωρίς ρεπό εκτός μεγάλης ανάγκης, η βάρδια θα είναι 3 με 11 το βράδυ.

(Κάπου εδώ ψάχνω τα υπογλώσσια του παππού αλλά μιας και δεν έχουμε παππού, τραβάω τα μαλλιά μου). Θέλοντας να δείξω μια καλή διαγωγή, γιατί μην ξεχνάτε..άλλος με πήγε εκεί, συνεχίζω..

Φ: Υπάρχει δυνατότητα να μου παραχωρήσει το ξενοδοχείο δωμάτιο να μένω εκεί?? (Συνηθίζεται σε ΣΟΒΑΡΑ ξενοδοχεία)
Δ: Λυπάμαι..έχω πολλούς μαθητές φέτος και δεν έχω καλά καλά που να βάλω κι αυτούς..
(Συνεχίζω τις γαργάρες..)
Φ: Καλώς..μπορείτε να μου πείτε τι ώρα φεύγει το βράδυ, το λεωφορείο του ξενοδοχείου για την πόλη??
Δ: Ααααα..ξέρεις το βράδυ τελικά..δεν θα βάλουμε λεωφορείο..

Ε δεν άντεξα!!! Έξαλλη καθώς ήμουν τόση ώρα με τα όσα άκουγα, τον ρώτησα αν προσφέρεται ο χώρος γύρω από την πισίνα για camping γιατί αν είναι να πηγαίνω εκεί, να δουλεύω και μετά να μην έχει χώρο να με κοιμίσει ή τρόπο να με γυρίσει σπίτι μου..ΚΑΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΕΙΝΩ!!! Η επόμενη λύση ήταν να σταθώ σε κεντρικό δρόμο της περιοχής, επιδεικνύοντας τα μουστάκια μου και να υπόσχομαι στους οδηγούς ότι θα αφήσω να τα αγγίξουν έτσι και με πήγαιναν στον προορισμό μου!!!

Όπως πιθανόν να αντιλαμβάνεσαι αγαπητέ αναγνώστη, ψέλλισε ένα "θα σε πάρω σε ένα τέταρτο να σου πω" και από τότε μην τον είδατε τον Κίτσο τον λεβέντη τον ΑΡΧΙΔΙευθυντή!!!

Ο τύπος ήθελε προφανώς να βγάλει την υποχρέωση τσάμπα και να πει του ανθρώπου που με πήγε εκεί ότι "εγώ της πρότεινα δουλειά και αυτή δεν ήθελε!!". Μόνο που μπερδεύτηκε..δουλία ήθελε να πει, όχι δουλειά!!!
  
Το τραγικό είναι ότι όλοι αυτοί (γιατί δεν είναι ΜΟΝΟ ένας!!) πληρώνονται για να μας δουλεύουν και να λένε ότι η κρίση τους έχει φέρει στο σημείο αυτό να έχουν τέτοιες συμπεριφορές. Εμένα έτσι και με πιάσει η κρίση..πως θα πρέπει να συμπεριφερθώ???

Φούντωσα πάλι! Ώρα για βουτιά!! Μέχρι την επόμενη ανάρτηση..σας φιλώ με τα υπέροχα μουστάκια μου!!!

Πετάει η φώκια?? Πετάειιιι!!!

Κ γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε??!! Ο γάιδαρος είναι πασέ! Ήρθε η ώρα και τα λοιπά καταπιεσμένα πλάσματα να πετάξουν και ας μην συμπεριλαμβάνεται αυτή η λειτουργία στο αρχικό τους μενού..

Κάπως έτσι άρχισαν όλα..η ανάγκη για να βγάλεις από μέσα σου όλα όσα σε θυμώνουν, σε ενοχλούν αλλά και σου αρέσουν, γέμισε τη μπλογκόσφαιρα με χιλιάδες απόψεις ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ!! 

Ξέρω τι σκέφτεσαι..και ισχύει..Κ γω μπορώ είπα και να μαι!!! 

Ας συστηθούμε λοιπόν..Είμαι η Φώκια και εδώ και 6 μήνες είμαι σε αναζήτηση εργασίας. Τα όσα έχω τραβήξει όλο αυτό το διάστημα εκεί έξω με έσπρωξαν στο να βγω και να τα πω!! Όχι αγαπητέ μου αναγνώστη, δεν σκοπεύω να πω μόνο όσα έχω βιώσει η ίδια..θα μεταφέρω σχετικές ιστορίες αγανάκτησης φίλων, γνωστών και αγνώστων που ακούω καθημερινά.

Καλώς ήρθα, καλώς ήρθατε και καλά να περάσουμε!! Μέχρι την επόμενη ανάρτηση..σας φιλώ με τα υπέροχα μουστάκια μου!!!